SENİ SEVECEK KADAR CESARETLİYSEM BİR KALEMDE SİLECEK KADAR YÜREKLİYİM... OLSUN VE GÜZELİM ASALETİN YETER SENİN GÖNLÜM GÜZEL OLSUN ASALET YAZAN SENİNDE ASALETİN YETER BU DÜNYADA .
Keşke yalnızlığım kadar yanımda olsaydın.Yanlızlımla paylaştığımı Seninle paylaşsaydım.Keşke senin adın YALNIZLIK olsaydı ve ben hep YALNIZ kalsaydım
asalettin yeter
Aslı olmayan hayaller için savaşmışım...
Yağmurlu bir van’gibi karşılayan beni bu sabah.Alıp elimden yüreğim kadar kara gözlerimi buyur etti, vankalesi’ne karşı, yüreğimin en göz alıcı köşesine hayat.

Tutup buz gibi ellerimi, bastım ateşlere sebep olmuş yüreğimin orta yerine.

Yağmur tanelerine yoldaş oldu fırtınalarım, ezildi aşk kokulu bir şehrin ağırlığında...
Bir ben kaldım koskocaman evrende bir de yalnızlığım, yanılmışlığım buz tuttu her saniye üşüdüm, kimseler bilmedi bilemedi...

Bir yabancıydım ben bu topraklarda, koynunda, şehrinde, yemek yediğim tabaklarda, su içtiğim bardaklarda aldığım her nefeste yabancıydım ben bu sevdaya bu şehre..


Samimiyetsiz tebessümler dudaklarımda intihar ederken, derin bir acı, içten bir özleyiş ve sığ düşüncelerimin ziyan edilmiş tüm renkleri kanat çırpıyor kirpiklerimde artık.

Suskunluğundan dinliyordum çok sonraları yaşayarak öğreneceğim hayat denen yalanı.
Asırlar kirpiklerime yapışmış , yakamda kopan fırtınaların sessizliğiyle boğuştum geceler boyunca..

Aslında inandığım sevda değilmiş şimdi geriye dönüp baktığımda fark ediyorum ben.

Kendime inanmışım verdiğim sözlere, güvenmiş hayallarime şimdi bu satırları yazıyorsam buda kendime,
kendim için yaşadığım tüm o hoyratlıkları, kırılmışlıkları kırmaları, paramparça sokaklara savrulmaları öğrenmişim.

Herşey için savaşmıştım evet herşey için. Sebebim derken tutuşan dudaklar için, seni seviyorum derken şimşekler çakan gözler, ömrümü adamışlığım için, tek nefesim sevda için.

Aslı olmayan hayaller için savaşmışım...

Şimdi git artık...


Hiç sevmedim de..
Kırılmadım de..
Sensizde hayatı yaşarım de.
Hiç ağlamam de..
Şaşırmadım de.
Seni şimdiden bile unuttum de...


Oysa ben, tüm Sen'leri, Sen gibi umutsuzluğa bileylediğim yüreğimde bir başka sevmiştim...

Tüm yaşadıklarım ve yaşattıkların, gözlerinin her bir rengi, her anın her a nın bende kalsın ve git artık..

Seni bembeyaz bir tebessümle dudaklarıma yazdım hepsi bu kadar işte...



Canım yanıyor, içimde bir sızı nedenini bilmiyorum!
Adı Sen'sizlik belki.!
Yada ulaşamamak, ağlayamamak derinden,
Kıyamdayken başka yerde, secdedeyken başka yerde olmak!
Yönelememek Sana içten bir aşkla,
Canım yanıyor ya Rabbel Alemin,
Bir sızı var anlayamadığım,
Canım yanıyor Ya Erhamerrahimin
Adını koyamadığım,
Bugün gitmek istedim buralardan!
Sana yakın olmak için,uzakları yakın yapabilmek için,
Çıktım viran şehrimden; daha fazla gidemedim nedense,
Bir yağmur başladı sessizce, ER-RAHİM diye fısıldadı paramparça olan yüreğime,
İrkildim Ya Rabbelalemin, rahmetine kavuştur beni,
Sonra yürüdüm içimde bir ses anlayamadığım,
Bir güvercin gördüm sırılsıklam, EL-CELİL dedi içimdeki sese,
Ne büyük.ne Yücesin; Yüceliğinle derman ol derdime,
Islandım, yorgunum birde acı var içimde nereye baksam seni gördüm ALLAH'IM
Bir çocuk tebessümünde, bir yaprağın vedasında mevsime,
MALİKÜ'L-MÜLK tecellisini gördüm kara bulutların içinden doğan güneşte!
Sen her şeyin tek sahibi ALLAH'ım,
İçimde bir uçurumken hayat, üstelik çıkmazdayken dar sokaklarım
EL-MÜHEYMİN sesi kulağımda,
Sen aciz kullarını unutmayan, hep gözeten ALLAH'ım, yardım et bu kuluna,
Savruluyorum, nereye gitsem bilmiyorum, bir dağa bakıyorum bir mahlukata!
Hepsi rükuda, hepsi kıyamda!
Çiçekler, otlar, toprak secdede!
En küçük mahlukat zikirde, insanlık ise gaflette.!
YA HÂLIK diyor tabiat; adem ise hüsranda, azapta.!
Ey incelik, lütuf sahibi EL-LATİF
Ey kusurlardan münezzeh KUDDÜS
Ey adalet sahibi EL-ADL
Ey büyüklük sahibi EL-AZİM
Ey merhamet sahibi ER-RAHMAN
Nereye baksam, nereye dönsem sen tecelli ettin,
Bir tek insanlıkta görmedim huşu ile yakarış,
Her şey Sen'de yaşarken; İnsanlık nefsinde ölmüş
Her yer Sen'de iken, insanlık her yerde viran olmuş,
Bu viran şehirde, divane dünyada yalnız bırakma bizi
UTANIYORUZ RAHMETİ GENİŞ ALLAH'ım (c.c.).!!!!
Bizi bize bırakma ALLAH'ım (c.c.)!!!!
"ben beni bıraktığım zaman, Sen beni bırakma ALLAH'ım "

Bu yük Senden Allahım, çekeceğim, naçarım.
Senden sana sığınır, Senden Sana kaçarım.

__________________
asalettin yeter
Acının Tarifi Acıyı Acıtırmış...

İçim acıyor...Ne tarif edilmez bir duygu bu...Yerini belli edemiyorum..."Sol yanım" diyemiyorum mesela...İçim işte...Her zerrem, her nefesim...İçim acıyor, dayanamıyorum..Nasıl tarif edilir bilmem ki... Hem tarif etmeye gerek var mı ki.. "İçi acıyan" anlar ancak bendeki bu hali...

Gökyüzüne bakıyorum...Hilal çıkmış bu akşam...Ama her zaman karşısındaki yıldızı kollarıyla sarar gibi duran hilal, bugün sırtını dönmüş yıldıza...Hilal küskün, yıldız üzgün...Sanki onlar bile beni anlatıyor,onlar bile halime tercuman...Bu ıssızlık, bu yalnızlık ne yaman!...Ne çöle benzer halim, ne okyanusa...Hani okyanus çöle yağsa belki çiçek açar da, bir ot bile yeşermez gönlümün umut dağında...

Bitişleri içiyorum yudum yudum...Elimden gelse, becerebilsem, bir gün boyu uyurdum...Uyur ve unuturdum...Lakin olmuyor, uykular firari...Geceler,bitmek bilmez karanlık, bir ânı asır misâli...Sabah olsun diye yalvarıp duruyorum...Hayallerimi gecenin bağrına dolduruyorum ve şafak sökmeden hepsini vuruyorum...Güneş doğuyor ,lakin gönlüme değil...

Kalemi elime almışım farkında olmadan...Bakıyorum ki yazmaya başlamışım...İstemiyorum...Hele sana yazmayı hiç istemiyorum...

Kendi ırmaklarım, kendi içime çağlasın artık

Kendi bendlerimi yıkayım

Hasretlerim yaralarımı dağlasın

Kendi gözlerime bakayım

Ve gözlerim halime ağlasın

Kendi şehirlerim viran olsun

Kendi kendime öleyim

Kalemim kendimce sussun...

Ve sen bilme....

Sen bilme depremlerimi

Görme içimde çöken viraneleri

Harap bahçelerimde baykuşlar öter şimdi

Cemreler düşmez yüreğime

Kışın hükmü sürer ebedi

Sen bilme iç acılarımı...

Bilme gönül sancılarımı...

Ve sen görme gözyaşlarımı...

Sen üzülme